Baby Bump – recenzja filmu

Jak wygląda okres dojrzewania? Każdy z nas musi przez niego przejść, jednak jest to czas w życiu, o którym szybko się zapomina. Kuba Czekaj nam przypomni.

Baby Bump („Ciążowy brzuszek”) opowiada o chłopcu (Kacper Olszewski), który właśnie wkracza w okres dojrzewania. Boryka się z praktycznie wszystkimi możliwymi problemami, które mogą człowieka wtedy spotkać: agresja ze strony rówieśników, kompleksy ( ma odstające uszy), problemy z zaakceptowaniem zmian zachodzących we własnym ciele (pierwszy wzwód itp.), używki, natrętna koleżanka, w końcu rozwód rodziców i dziwna relacja z matką (Agnieszka Podsiadlik), która determinuje cały świat chłopca. Bohater jednocześnie swoją rodzicielkę kocha i jej nienawidzi. Próbuje „odciąć pępowinę” i oderwać się od zaborczej i mocno nieodpowiedzialnej matki, która jakby nie może zaakceptować, że jej słodki chłopczyk właśnie przestał być dzieckiem. Spanie w jednym łóżku z własną mamą, która jest młodą i atrakcyjną kobietą, czy też mycie jej pleców tylko komplikuje dziwną relację łączącą bohaterów.

baby bump 2

Agnieszka Podsiadlik w roli mamy

W Baby Bump ważną rolę odgrywa fizjologia. Pojawiają się sceny jedzenia, picia, sikania i krwawienia, wymiotowania, wytrysku i inne, którym towarzyszą mocno podbite dźwięki albo wyróżniający je, szybki i chaotyczny montaż. Film ma budzić obrzydzenie – i robi to, dzięki czemu mocniej porusza odbiorcę i może go nawet zniechęcić do dalszego oglądania. Widz zostaje wciągnięty w świat przedstawiony i niejako postawiony w miejscu protagonisty.

Jednak element, który sprawia, że historia w Baby Bump nie jest zwyczajna, to forma. Film rozpoczyna się dziwaczną i symboliczną wizją bohatera, który w postaci kreskówkowej myszy ucieka przed matką próbującą go zjeść. Pomalowane na czerwono usta i paznokcie dodają kobiecie drapieżności, a cała scena przypomina mroczne rojenia Freuda. Rysunkowa mysz – Jerboa Mouse – jest drugim „ja” protagonisty, który utożsamia się z nią przez wzgląd na posiadanie takiego samego defektu: dużych uszu. Mysz tak samo jak on co chwilę pakuje się w niebezpieczne sytuacje. Uosabia wszystko to, czego chłopak w sobie nie cierpi.

babybump3

Kacper Olszewski w roli głównej

Reżyser mocno ingeruje w realizm zarówno w sferze audialnej, jak i wizualnej. Pojawia się narrator z offu, który jest wewnętrznym głosem bohatera, a zarazem głosem Jerboa Mouse. W dodatku mówi po angielsku, co ma prawdopodobnie eksponować wyobcowanie i niemożność zrozumienia samego siebie przez chłopca. Głos artykułuje to, czego bohater nigdy nie odważyłby się powiedzieć na głos. W tle rozbrzmiewają polskie piosenki zrealizowane w przeróżnych, niepasujących do siebie stylach. Film zlepiony jest z krótkich, dość luźno powiązanych ze sobą scenek. Często pojawia się urywany, chaotyczny montaż, czasem partie animowane, a także wstawki musicalowe. Gdy doda się do tego sceny mające miejsce w ikeowskim mieszkaniu bohaterów oraz wizje i powracające wspomnienia protagonisty, wszystko to przypomina kolorowy, miejscami dziurawy patchwork.

Baby Bump jest pełnometrażowym debiutem fabularnym Czekaja. Choć widzowi przyzwyczajonemu do bardziej klasycznych form może się nie podobać, jest z pewnością dobrym – lub nawet bardzo dobrym – obrazem. Nie ma standardowej narracji, która niesie odbiorcę od jednego przełomowego punktu do kolejnego, nie sposób przewidzieć kiedy stanie się coś ważnego i w którym miejscu film się skończy. Przy tym nie jest bynajmniej nudny i dobrze oddaje to, co może dziać się w duszy nastolatka. Polecam!


Małgorzata Stasiak

1 comment

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Free apk download Free pdf download