Dlaczego rozpętały się “Gwiezdne wojny” cz. II

Akcję Mrocznego widma od Ataku klonów oddziela 10 lat i związki fabuły obu filmów są stosunkowo niewielkie. Inaczej jest z Zemstą Sithów, która płynnie wychodzi z części poprzedniej. Od początku głównymi bohaterami są te same osoby i bardzo szybko dochodzi do walki podobnej do tej z finału części drugiej. Atak klonów odróżnia się od epizodu I tym, że głównym jego tematem jest życie, rozwój i emocje Anakina, a wydarzenia polityczne schodzą na drugi plan. W tej części wyrasta on na świetnego wojownika, wykonuje krok ku ciemnej stronie mordując Ludzi Pustyni, a także potajemnie bierze ślub z Padmé Amidalą.

Kontekst Zemsty Sithów jest prosty. Trwa okrutna wojna, a generał Grievous przeprowadza akcję porwania kanclerza Palpatine’a. Na ratunek mu rusza niezawodny duet Obi-Wan Kenobi i Anakin Skywalker. W trakcie brawurowej akcji Anakin zabija hrabiego Dooku w pojedynku. Wobec tego głównym opozycjonistą staje się generał Grievous, który jest od teraz bezpośrednim wykonawcą woli Sidiousa. Lord Sith nakazuje mu przeniesienie liderów separatystów na Mustafaar. Okazuje się, że strata Dartha Tyranusa była koniecznym poświęceniem w planie Palpatine’a, który za priorytet stawia sobie teraz przyjęcie na swojego ucznia Anakina. Młody Jedi ma wizję śmierci jego ukochanej, do której za wszelką cenę nie chce dopuścić. Amidala jest w ciąży i według snu ma umrzeć przy porodzie. Yoda nie znajduje dla Skywalkera zadowalającego rozwiązania problemu, w przeciwieństwie do Palpatine’a, który opowiada mu legendę o mistrzu Sithów potrafiącym okiełznać śmierć.

Siedziba kanclerza na Coursant

Siedziba kanclerza na Coursant

Wojna zaczyna przebiegać po myśli Republiki, jednak Radę Jedi niepokoi zbliżające się głosowanie za kolejnym rozszerzeniem uprawnień kanclerza. Inaczej myśli Anakin, dla którego oznacza to usprawnienie rządów. Z Palpatinem łączy go coraz mocniejsza więź, młody Jedi spędza z kanclerzem sporo czasu i zwierza mu się ze swoich trosk. Ta relacja jest powodem, dla którego Palpatine mianuje Anakina swoim przedstawicielem w Radzie Jedi (mimo że nie miał do tego prawa), a Rada postanawia tę nominację przyjąć i w rewanżu zlecić mu obserwowanie poczynań kanclerza. Dla mistrza Sithów bardziej od przedstawicielstwa w Radzie liczy się skonfliktowanie jej z młodym Jedi. Wie, że w ten sposób rozbudzi ambicje chłopaka i być może naruszy jego oddanie mentorom. Rozgoryczenie Anakina i sprzeciw wobec Jedi bierze się głównie z narzucania mu ograniczeń. Nie jest on w stanie przełknąć myśli o niewykorzystaniu w pełni swojego potencjału. Zdaniem Palpatine’a, Jedi specjalnie ograniczają nauki młodzieńca z obawy przed jego potęgą. On zaś pragnie pokazać mu szerszy punkt widzenia.

Rada Jedi w tym momencie domyśla się prawdy na temat Palpatine’a, a rola Anakina jako łącznika pomiędzy dwoma głównymi instytucjami Republiki staje się bardzo znacząca. Gdy wraca do domu odkrywa, że również Amidala jest przeciwko kanclerzowi. Jej zdaniem demokracja, w którą wierzy, już dawno przestała istnieć. Z wyciętych scen Zemsty Sithów dowiadujemy się, że należy ona do sekretnej opozycji chcącej przywrócenia demokracji i uratowania senatu. Członkowie spisku spodziewają się, że instytucja doradcza zostanie zlikwidowana po tym, jak kanclerz mianował gubernatorów nadzorujących gwiezdne układy. Chcą zawiązać w senacie sojusz mający powstrzymać Palpatine’a od wprowadzenia dalszych zmian w konstytucji. To z tego ruchu ma wywodzić się znana z części IV-VI Rebelia. Powstaje delegacja 2000 przedstawicieli senatu, na czele której Amidala przedstawia kanclerzowi swoje obawy na temat losów demokracji w Republice.

Za to Palpatine żali się, że Jedi chcą przejąć władzę w Republice, co poniekąd jest prawdą. Po odnalezieniu Grievousa zadecydowali, że jeżeli kanclerz nie odda nadzwyczajnych uprawnień, trzeba będzie usnąć go ze stanowiska i przejąć kontrolę nad senatem w celu pokojowego przekazania władzy. Przeciwstawia się temu mistrz Yoda mówiąc, że takie rozumowanie zaprowadzi ich w ciemne miejsce. Reakcja Yody potwierdza to, o czym mówił Palpatine – Rada Jedi z mistrzem Windu na czele miała zwiększone ambicje i dążyła do możliwie największego wpływu na rządy Republiki.

Anakin stojący przed Radą

Anakin stojący przed Radą

Jest to dobry moment, żeby zastanowić się nad specyfiką instytucji Jedi. Władza w Republice podzielona jest w monteskiuszowskim schemacie na władzę wykonawczą kanclerza, ustawodawczą senatu i sądowniczą wspominanych na marginesie sądów. Istnieje jednak kolejna instytucja, która z jednej strony konsultuje najważniejsze poczynania z kanclerzem, z drugiej strony jest rodzajem ramienia zbrojnego, podejmującego różnego typu zadania bojowe. Nie są jednak armią, co podkreślają wielokrotnie, choć Jedi zajmowali w czasie wojen klonów pozycje oficerów (Kenobi był nawet generałem). W pierwszej części Jedi byli ambasadorami kanclerza, w drugiej ochraniali panią senator, w trzeciej odbili zakładnika i dowodzili armią. Zakon Jedi to niezależna organizacja z wyraźnie nakreśloną hierarchią, podejmująca się zadań wszelkiego typu. Z napisów początkowych dowiadujemy się, że są to „obrońcy sprawiedliwości”. Kontrolują oni rządy Republiki, o czym dowiadujemy się głównie z trzeciej odsłony sagi, gdy Rada zapowiada swoją interwencję w jeśli Palpatine nie zrzeknie się funkcji kanclerza. Kiedy Obi-Wan ucina rękę zamachowcowi w Ataku klonów i wyprowadza go przed bar, Anakin mówi do klientów lokalu: „sprawy Jedi, wracajcie do drinków”. Sposobem działania przypominają w tym momencie jakąś Galaktyczną tajną policję. Przed utworzeniem armii Republiki, Jedi są właściwie jej jedynym ramieniem zbrojnym. Równocześnie jest to organizacja religijna, nigdzie nie ma jednak zasugerowanego charakteru duszpasterskiego Zakonu.

Gdy warunki zakończenia wojny zostają dopełnione, Palpatine musi albo złożyć urząd albo się ujawnić i sięgnąć po władzę absolutną. Mroczny lord postanawia zagrać vabank. Wystawia na próbę młodego Skywalkera, zdradzając przed nim swoją prawdziwą tożsamość. Anakin nie przechodzi jednak na jego stronę, tylko idzie poinformować o wszystkim mistrza Windu. Ten każe Anakinowi zostać w świątyni, zabiera ze sobą kilku Jedi i idzie zaaresztować lorda Sith. Cały misternie szyty przez Sidiousa plan zależy już tylko od postawy Anakina. Gdy bohater przychodzi do siedziby kanclerza, że Palpatine leży na ziemi, a nad nim z mieczem stoi mistrz Windu. Punkty widzenia są dwa: albo to Jedi chcą nielegalnie przejąć władzę, albo wielki spisek został w końcu rozpracowany i może zostać unicestwiony. Przez wzgląd na to, że Palpatine daje szansę na uratowanie Padme, Anakin nie może dopuścić do jego śmierci. Problem pojawia się gdy Windu zmienia zdanie i postanawia zamordować Sidiousa. Między dwoma Jedi pojawia się wtedy konflikt, który niefortunnie doprowadza do śmierci mistrza Windu. Z drugiej strony ma on rację, Palpatine kontrolował senat i sądy i bardzo prawdopodobne, że miał dość wpływów, by wygrać konflikt z Radą Jedi na drodze oficjalnej.

Scena aresztowania kanclerza

Scena aresztowania kanclerza

W wyniku spisku zabita zostaje większość rycerzy Jedi, a Anakin staje się uczniem Palpatine’a i przyjmuje imię Dartha Vadera. W ramach pierwszego zadania, Vader pustoszy świątynię Jedi i zabija wszystkich uczniów. Na specjalnym posiedzeniu senatu decyzją Palpatine’a Republika została przeorganizowana w pierwsze galaktyczne Imperium, „dla bezpieczeństwa i pewności społeczeństwa.” W tym samym czasie Darth Vader zabija ostatnich przywódców separatystów na Mustafar, kończąc wojnę.

Padmé lecąc do Anakina na Mustafar nieświadomie sprowadza do niego Obi-Wana, który postanawia zabić swojego ucznia. Amidala nie jest w stanie znieść pociągu Anakina do sprawowania władzy w galaktyce, mimo że jeszcze chwilę temu sama mówiła, że wszystko czego pragnie, to jego miłość. Ich rozmowę przerywa pojawienie się mistrza Jedi. W konsekwencji dochodzi do walki, którą wygrywa Obi-Wan ucinając Vaderowi kończyny i strącając go do lawy. W tym samym czasie Yoda mierzy się z Sidiousem, walka jednak kończy się remisem, a Yoda ucieka. Ciężko ranny Vader zostaje odratowany i zamknięty w kombinezonie wspomagającym jego funkcje życiowe i umożliwiającym poruszanie.

Jedi godzą się z porażką. Władza w galaktyce spoczywa teraz niepodzielnie w rękach Imperatora, a Zakon praktycznie przestaje istnieć. Ich jedyną nadzieją jest para bliźniaków, których tuż przed śmiercią rodzi Amidala. Dzieci zostają odseparowane, a ich tożsamość jest tajemnicą nawet dla nich samych. I tak, młody Luke ląduje na Tatooine w rodzinie człowieka, który ożenił się z matką Anakina, a Leia trafia do rodziny senatora Organy z Alderaanu.

Myśliwiec atakujący Gwiazdę Śmierci

Myśliwiec atakujący Gwiazdę Śmierci

Mija niemal 20 lat. Rządy Imperatora coraz częściej spotykają się z dezaprobatą społeczeństwa. Na sile przybiera ruch powstańczy walczący o przywrócenie Republiki zwany Sojuszem Rebelii. Epizod IV: Nowa nadzieja rozpoczyna się w momencie, gdy buntownicy zaczynają odnosić sukcesy w walce z flotą Imperium. Wykradają plany konstrukcyjne Gwiazdy Śmierci – stacji kosmicznej mającej moc niszczenia całych planet – którą zbudowano w reakcji na rosnące zagrożenie ze strony Rebelii. Okazuje się, że plany te są w rękach księżniczki Lei, którą ściga Lord Vader. Na szczęście plany udaje się ewakuować w kapsule wystrzelonej w kierunku Tatooine. Zapisane są one w pamięci R2D2, któremu towarzyszy nieodłącznie C3PO. Księżniczka Leia trafia do niewoli, mimo iż oficjalnie odbywa misję dyplomatyczną jako członek senatu. Oficer Vadera zwraca mu uwagę, że takie działanie może przysporzyć Rebelii zwolenników w senacie. Pokazywany wielokrotnie w nowej trylogii budynek nie pojawia się na ekranie w częściach starszych. Wypowiedź oficera stanowi jednak wyraźny sygnał, że z instytucją tą Sithowie na tym etapie musieli się jeszcze liczyć, a członkowie Rebelii mieli tam swoich nieoficjalnych reprezentantów. Vader jest pewny, że Leia należy do Sojuszu, a uwięzienie jej w celach przesłuchania każe zatuszować informacją o jej rzekomej śmierci.

Tymczasem akcja przenosi się na Tatooine, planetę jakże znaczącą dla całej sagi. Po krótkich perypetiach, oba droidy trafiają na farmę Luke’a i jego wujka Owena Larsa. Dowiadujemy się, że Luke nie ma pojęcia o swoim pochodzeniu (myśli, że jego ojciec był pilotem transportowca) oraz, że chce dostać się do akademii pilotażu i przyłączyć do Rebelii, jednak wuj nie chce mu na to pozwolić. Choć R2D2 staje się własnością Luke’a, stara się wykonać swoją misję, jaką jest przekazanie wiadomości Obi-Wanowi Kenobiemu. W tym celu podejmuje ucieczkę, która omal nie kończy się tragicznie dla głównego bohatera, kiedy rusza za nim w pościg. Z opresji wyciąga go właśnie Obi-Wan, którego chłopak znał pod przybranym imieniem Ben Kenobi. Mistrz Jedi wyjawia mu część prawdy o ojcu i namawia do wyruszenia z nim w daleką podróż z misją zleconą przez Leię. Według wersji Obi-Wana, ojciec Luke’a nie żyje, był wspaniałym Jedi i najlepszym pilotem galaktyki. Kenobi kłamie również co do jego śmierci, którą wedle jego opowieści poniósł z rąk Dartha Vadera.

Następnie ma miejsce ciekawa scena narady wojskowej między oficerami Imperium. Jeden z nich twierdzi, że do czasu zakończenia budowy Gwiazdy Śmierci siły Rebelii stanowią dla nich duże zagrożenie, a ponadto znajdą one poparcie w senacie. Ucina to wchodzący w towarzystwie Vadera gubernator Tarkin, który informuje zgromadzenie, że Imperator rozwiązał senat, czyli ostatnią pozostałość Republiki. Gubernatorzy przejęli pełną kontrolę na swoich obszarach, a system ten ma się utrzymać na terrorze powodowanym groźbą użycia Gwiazdy Śmierci. Sceptyczny oficer zauważa, że stacja bojowa jest zagrożona, ponieważ Rebelianci przejęli jej plany konstrukcyjne. Zdecydowanie sprzeciwia mu się Vader, choć niesłusznie. Okazuje się też, że Lord nie ma tu takiego posłuchu, jak by sobie tego życzył. Na naradzie nie jest główną postacią, to nie on zasiada u szczytu stołu, ale też nie zasiada przy nim w ogóle. Jeden z oficerów wyrzuca mu bez ogródek nieskuteczność działania i przywiązanie do archaicznej religii.

Luke nie decyduje się lecieć z Obi-Wanem dopóki nie odkrywa, że szturmowcy Imperium zabili jego wujka i ciotkę oraz spalili ich dom. Wobec tego Luke nie ma w zasadzie wyboru, jedzie z mistrzem Jedi do Mos Eisley, gdzie w osobliwej kantynie wynajmują statek Hana Solo i Chewbacci. Razem lecą w kierunku Alderaanu, jednak gdy tam docierają okazuje się, że planeta została zniszczona. Dokonał tego gubernator Tarkin dowodzący Gwiazdą Śmierci. Stacja bojowa przyciąga statek Hana i chociaż bohaterom udaje się ukryć, ucieczka nie jest możliwa przed wyłączeniem pola siłowego. Co więcej, Vader wyczuwa zaburzenia Mocy związane z obecnością jego dawnego mistrza, co nieuchronnie musi doprowadzić do ich konfrontacji. Obi Wan samotnie podejmuje się zadania wyłączenia sztucznej grawitacji i odnosi sukces. W tym czasie Luke, Han i Chewie ratują z więzienia księżniczkę Leię. Wszystko wydaje się iść zgodnie z planem do czasu, gdy Kenobi napotyka na Lorda Vadera. Po wyrównanym pojedynku daje on się zabić, żeby umożliwić ucieczkę pozostałym.

Alec Guinnes jako Obi-Wan Kenobi

Alec Guinness jako Obi-Wan Kenobi

Pozbawieni Obi-Wana bohaterowie docierają szczęśliwie do bazy Rebeliantów i dostarczają im plany techniczne stacji. Po drodze są jednak namierzani przez imperialistów, którzy od razu rozpoczynają za nimi pościg Gwiazdą Śmierci. W ten sposób dochodzi do bitwy, w której stawką jest wszystko. Jeżeli nie udałoby się zniszczyć przerażającej stacji, baza Rebeliantów wraz z całym dowództwem uległaby zagładzie. Luke zgłasza się na ochotnika do pilotowania myśliwca i to właśnie jemu, po niespodziewanej pomocy Hana Solo, udaje się zniszczyć stację.

Wszyscy przedstawiciele Imperium poza Vaderem i Imperatorem zdają się nie wierzyć w Moc. Gubernator określa Vadera ostatnim wyznawcą religii Jedi, a jeden z oficerów kłóci się z nim o to, czy to Gwiazda Śmierci, czy Moc, jest największą siłą w galaktyce. Po drugiej stronie, przy odprawie pilotów przed atakiem na Gwiazdę Śmierci, prowadzący kończy wywód słowami „Niech Moc będzie z wami”. Zarysowuje się niewyraźna opozycja ateistycznego Imperium, gdzie najwyższą rolę odgrywa technologia z Rebelią, wierzącą, że w zwycięstwie dopomoże im nadprzyrodzona siła. O ile w nowej trylogii każdy mieszkaniec nawet tak odległej planety jak Tatooine wie kim są rycerze Jedi, o tyle imperialni oficerowie już dwie dekady po upadku Zakonu traktują wszelkie wzmianki o Mocy trywialnie i gdyby nie strach przed Vaderem, prawdopodobnie wyśmiewali by je wprost.

Mimo zniszczenia Gwiazdy Śmierci, wyparcie Rebeliantów z ich bazy jest tylko kwestią czasu, dlatego przenoszą się oni na lodową planetę Hoth. Dowiadujemy się, że heroicznym czynem Luke Skywalker zwrócił na siebie uwagę Vadera, który wpadł w obsesję na punkcie odnalezienia go. Od tej pory przeczesuje on galaktykę na czele potężnej floty, szukając syna i bazy Rebeliantów. O tym opowiada Imperium kontratakuje, czyli piąta część sagi.

Baza na Hoth szybko zostaje wykryta, a Rebelianci zarządzają natychmiastową ewakuację. Dzień wcześniej Luke widzi ducha Obi-Wana Kenobiego, który poleca mu lecieć na Dagobah, gdzie ma pobierać nauki u mistrza Yody. Tymczasem Han Solo odlatuje swoim statkiem wraz z Leią, ale ich ewakuacja zostaje zakłócona przez uszkodzony hipernapęd Sokoła. Nie znajdując innej możliwości, postanawiają uciec flocie Imperium lecąc przez pasmo asteroid. Ostatecznie statki nieprzyjaciela udaje się przechytrzyć, a bohaterowie lecą do kolonii górniczej Lando Calrissiana, dawnego przyjaciela Hana. Niestety okazuje się, że byli śledzeni i wkrótce wpadają w kłopoty.

Dopiero w połowie V części pojawia się postać Imperatora, a i tak tylko na chwilę. Palpatine wyczuł zakłócenia Mocy i przekonany jest, że odkrył syna Anakina. Być może Vader pierwszy zdał sobie sprawę z obecności potomka, bo trudno inaczej wytłumaczyć jego obsesję. W każdym razie zgodnie postanawiają, że Luke nie może zostać Jedi, a najlepiej by było, gdyby się do nich przyłączył.

Szkolenie Luke’a kończy się, gdy wyczuwa on niebezpieczeństwo, w jakim znaleźli się jego przyjaciele. Wbrew radom mistrza oraz Obi-Wana objawiającego się w postaci ducha, postanawia wyruszyć im na ratunek. Ostatecznie Han Solo zostaje zamrożony i oddany w ręce łowcy nagród działającego na zlecenie gangstera Jabby z Tatooine, Lei udaje się uratować przy pomocy Lando Calrissiana, zaś Luke toczy walkę z Lordem Vaderem, podczas której dowiaduje się od niego, że jest jego synem.

Powrót Jedi rozpoczyna się, gdy Luke Skywalker podejmuje próbę odbicia zamrożonego Hana z pałacu Jabby na Tatooine. Po przedziwnie rozegranej intrydze, do siedziby gangstera przenikają wszyscy przyjaciele Hana, jednak trafiają oni razem z nim do niewoli. Zaskakując nowymi umiejętnościami i pewnością siebie, Luke wyciąga wszystkich z tarapatów i wszystko dobrze się kończy.

Tymczasem Imperium rozpoczyna budowę nowej, większej Gwiazdy Śmierci. Ku zaskoczeniu wszystkich, Imperator chce osobiście nadzorować prace i tymczasowo przenosi się na stację. Jego obecność tam jest częścią planu mającego na celu pokonanie Rebeliantów oraz przeciągnięcie Luke’a na Ciemną Stronę. Palpatine sam prowokuje oponentów do ataku na jego stację umożliwiając im przejęcie danych o lokalizacji budynku, który wytwarza pole siłowe chroniące Gwiazdę Śmierci z pobliskiego księżyca. Rebeliantów kusi dodatkowo możliwośc zabicia imperatora, niestety czeka na nich cała flota imperium.

Młody Skywalker leci tymczasem na Dagobah, by dokończyć szkolenie u mistrza Yody. Zastaje go jednak konającego i w wyniku wizyty dowiaduje się tylko dwóch rzeczy. Po pierwsze Luke musi stawić czoła Vaderowi, czyli swojemu ojcu, co stanowi ostateczną próbę przed uznaniem go za rycerza Jedi. Po drugie dowiaduje się, że księżniczka Leia jest jego bliźniaczą siostrą i nadzieje na odbudowanie Zakonu Jedi nie kończą się na nim.

Luke grożący Jabbie

Luke grożący Jabbie

Nieświadomi zasadzki Rebelianci dzielą się w ataku na dwie grupy. Pierwsza, niewielka drużyna piechurów z Hanem, Leią i Lukiem ląduje na Endorze w celu zniszczenia pola siłowego chroniącego Gwiazdę Śmierci. Drugą grupą jest cała flota Rebelii, która ma przypuścić atak na stację. Obie drużyny napotkają na komplikacje. Han i jego zespół dostają się do niewoli plemienia niewielkich niedźwiadków – Ewoków. Udaje im się jednak zjednać ich przyjaźń i zyskują pomoc, bez której nie udałoby się pokonać oczekującego na nich batalionu szturmowców. Nieoczekiwana bitwa spowodowała jednak opóźnienie w wykonaniu części planu, od której zależało powodzenie floty dowodzonej przez Lando Calrissiana. Nie dość, że zastali oni osłonę działającą, to jeszcze spotkali potężną armię Imperium, a na domiar złego Gwiazda Śmierci okazała się być już sprawną bojowo.

W tym czasie Luke, który z Vaderem nawzajem wyczuwali swoją obecność, postanawia się poddać i oddać w ręce ojca. Robi to dlatego, iż uważa, że uda mu się przeciągnąć Vadera z powrotem na Jasną Stronę Mocy. Ojciec dostarcza go jednak przed oblicze mistrza. Tam młody Jedi przechodzi próbę woli. Sidious uświadamia go o pułapce, w jaką wpadli jego przyjaciele i stara się wyprowadzić z równowagi, co stanowić ma drogę na Ciemną Stronę. Odnosi na tym polu pewien sukces. Rozgoryczony Luke w końcu rzuca się na niego z mieczem, w wyniku czego wywiązuje się walka między nim a Vaderem. Młodszy Skywalker stara się jednak przerwać pojedynek, ale jego plany schodzą na niczym, gdy ojciec wyczytuje z jego myśli informację o siostrze. Rozsierdzony Luke rzuca się na niego z furią i pokonuje, ucinając mu dłoń z mieczem. Palpatine jest pewien, że historia się powtarza i zdobył właśnie nowego ucznia, jednak pogromca Vadera odrzuca broń i daje ostateczną odmowę. Imperator atakuje go wtedy za pomocą błyskawic Mocy, przeciwko czemu Luke jest absolutnie bezradny. Jednak obserwujący to Vader postanawia sprzeciwić się swemu panu i wrzuca go do głębokiego szybu. Zostaje przy tym porażona jego aparatura wspomagająca oddychanie, w wyniku czego Sith umiera. Przed jego śmiercią dochodzi do pojednania z synem, który zabiera jego ciało i dokonuje pochówku na Endorze.

W ten sposób Rebelianci odnoszą pełen sukces. Han Solo ostatecznie niszczy barierę, dzięki czemu Lando Calrissian skutecznie atakuje Gwiazdę Śmierci, z której w ostatniej chwili ucieka zwycięski Luke. Choć prawdopodobnie wojna na tym się nie kończy, Imperium otrzymało potężny cios po stracie swojego dyktatora i jego prawej ręki. Po śmierci obu Sithów Luke ma teraz wolną drogę, by rozpocząć szkolenie nowej generacji rycerzy Jedi.

Trzy wcześniej nakręcone części Gwiezdnych wojen opierają się w dużej mierze na konstrukcji mitów inicjacyjnych. Lucas czerpał pełnymi garściami z wielkich toposów narracyjnych. Luke traci rodzinę i postanawia się zemścić, ratuje piękną księżniczkę, przechodzi szereg prób i w końcu staje się rycerzem po tym, jak pokonuje swojego głównego oponenta. Części IV-VI znacznie mocniej nawiązują do poetyki baśni. O ile w Zemście Sithów zmiana strony Anakina jest dobrze umotywowana, o tyle próby przeciągnięcia Luke’a na Ciemną Stronę nie mają logicznego podłoża. Jedyne co mogłoby go popchnąć do złożenia hołdu Palpatine’owi, to chęć dalszego szkolenia w posługiwaniu się Mocą. Jest to jednak za mało, gdy na szali postawi się życie przyjaciół.

Harrison Ford jako Han Solo

Harrison Ford jako Han Solo

Jednostronny odbiór filmu ustawiony jest już w napisach poprzedzających każdą z części. Rozwiewają one wątpliwości dotyczące tego, po czyjej stronie leży racja w ukazanych sporach, poprzez używanie tendencyjnych sformułowań typu „chciwa Federacja Handlowa”, „złe Imperium Galaktyczne” itp. Ciekawe zdanie zawiera prolog do Mrocznego widma: kanclerz wysyła dwóch rycerzy Jedi do siedziby Federacji w sekrecie, ponieważ senat „debatuje w nieskończoność”. Jest to tendencyjne usprawiedliwienie dla niezupełnie legalnego postępowania kanclerza.

Obie trylogie łączy w wysokim stopniu romantyczna budowa. Losy Luke’a i Anakina są bardzo podobne. Obaj zostają wyciągnięci z niebytu na planecie Tatooine ręką mistrza Jedi i obaj tracą tam jedyną rodzinę. Obaj zostają poddani szkoleniu mimo sceptycyzmu Yody i podobnie zaskakują szybkim rozwojem, a w środkowych częściach trylogii tracą prawą dłoń w wyniku walki na miecze. W końcu, obie trylogie kończą się wzruszającymi scenami bratobójczych pojedynków.

Akcja pierwszych sześciu części Gwiezdnych wojen rozpoczyna się, gdy Palpatine wprowadza w życie swój plan zdobycia władzy nad galaktyką, a kończy się, gdy ginie. Chociaż z pewnością nie jest on głównym bohaterem, to wokół jego działań zbudowana jest cała historia. We wcześniej nakręconych częściach (IV-VI), Imperator jest bardzo tajemniczą postacią, pojawiającą się fizycznie dopiero w epizodzie VI. Osobiście zajmuje się on konfliktem dopiero, gdy dowiaduje się o możliwości zdobycia nowego ucznia, a do tej pory tłumieniem Rebelii zajmuje się głównie Vader.

Bibliografia:

  1. M. Hendrykowski, Słownik terminów filmowych, Poznań 1994

  2. A. Jawłowski, Dawno temu w Galaktyce Popularnej, Warszawa 2010

  3. Biblioteka Ossus, [online], <http://ossus.pl/biblioteka/Strona_g%C5%82%C3%B3wna> dostęp: 13.12.2015

Filmografia:

  1. Gwiezdne wojny: Część IV – Nowa nadzieja, reż. George Lucas, 1977
  2. Gwiezdne wojny: Część V – Imperium kontratakuje, reż. Irvin Kershner, 1980
  3. Gwiezdne wojny: Część VI – Powrót Jedi, reż. Richard Marquand, 1983
  4. Gwiezdne wojny: Część I – Mroczne widmo, reż. George Lucas, 1999
  5. Gwiezdne wojny: Część II – Atak klonów, reż. George Lucas, 2002
  6. Gwiezdne wojny: Część III – Zemsta Sithów, reż. George Lucas, 2005

 


Stanisław Rohnka

źródło zdjęć: kadry z oficjalnych zwiastunów

1 comment

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Free apk download Free pdf download