“Enklawa” – zapowiedź filmu

7 lipca 2017 roku będzie miała miejsce polska premiera filmu Enklawa w reżyserii serbskiego reżysera Gorana Radovanovicia (na świecie film wszedł na ekrany 19 marca 2015 roku). Fabuła osnuta jest wokół losów dziesięcioletniego chłopca-samotnika, który musi stawić czoła nieoczekiwanym okolicznościom życiowym, m. in. chorobie dziadka. Cała historia rozgrywa się w dziesięć lat po zakończeniu trwającej na tym obszarze wojny.

enklawa

“Enklawa”. Kadr z filmu

Poruszyłem ten temat, bo ma on olbrzymie znaczenie. I nie jest to wbrew pozorom temat lokalny, ale ogólnoświatowy. Film opowiada bowiem o konflikcie dwóch światów: islamu i chrześcijaństwa, a to jest aktualnie szeroko komentowane – tłumaczył reżyser swoją decyzję o zmierzeniu się z tego typu trudnym zagadnieniem w materii filmowej. Osadzenie akcji dzieła w serbskiej enklawie na terenie Kosowa stało się dla Radovanovicia punktem wyjścia do opowiedzenia historii uniwersalnej, traktującej o wyobcowaniu ludzkiej jednostki w społeczeństwie, w tym konkretnym przypadku – dziecka, co wydaje się dużo bardziej drastyczną wizją; ciągnie bowiem za sobą konsekwencja naruszenia niewinnego, nieskażone bezwzględnością i okrucieństwem świata spojrzenia na rzeczywistość. Tak w istocie dzieje się w przypadku małego bohatera Enklawy – poprzez sytuacje związane z codziennym funkcjonowaniem, naznaczonym wymiarem wojennego zagrożenia i niepewności (Nenad dociera do szkoły pojazdem wojskowym), wywołane zostaje wrażenie oddalenia od idyllicznego raju dzieciństwa.

Opinie pojawiające się w prasie po światowej premierze w dużej mierze podkreślały antywojenną wymowę filmu i artystyczny efekt uzyskany przez twórców:

Reżyserowi (Radovanović) i utalentowanemu niemieckiemu operatorowi (Axel Schneppat), wcześniej twórcom filmów dokumentalnych, udało się stworzyć wrażenie pełnego napięcia realizmu. (…) Dobre aktorstwo i mocna strona wizualna sprawiają, że kibicujemy młodemu bohaterowi, który nie traci wrażliwości i empatii, mimo dzieciństwa spędzonego w biedzie i smutku. Operator często filmuje przez okna i drzwi, co zwiększa wrażenie klaustrofobiczności, w jakiej funkcjonuje Nenad i stanowi kontrast do rozległych przestrzeni, w których pokazywani są Albańczycy (…) – pisała Alissa Simon z „Variety”.

Film był serbskim kandydatem do Oscara w 2015 roku, zdobył również wiele prestiżowych nagród na europejskich festiwalach. Czy w Polsce także zostanie doceniony, wchodząc na ekrany kin dopiero teraz, po dwóch latach od premiery światowej?


 

Julia Łojko

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Free apk download Free pdf download