Tag : wloskie-kino

post image

Neapol spowity tajemnicą – recenzja

Zobaczyć Neapol i żyć dalej

Istnieje powiedzenie Zobaczyć Neapol i umrzeć. Kiedyś jedno z najważniejszych miast świata, dziś jest nieco zapomniane, kojarzone głównie jako stolica Kamorry, nadal jednak pozostaje jednym z największych miast we Włoszech. Wspomniane w pierwszym zdaniu powiedzenie na pewno trudno odnieść do omawianego filmu Neapol spowity tajemnicą. Włoskie kino jest dość specyficzne, z jednej strony posiada dużą skłonność do absurdu, z drugiej – często ucieka się do chwytów miałkich, oklepanych, niestosownych i źle rozegranych. Kino z półwyspu apenińskiego odzwierciedla tożsamość całego kraju, któremu wydaje się, że jest znacznie wyżej w kulturowej hierarchii, niż faktycznie jest. (więcej…)

post image

Ostatnie prosecco hrabiego Ancillotto – recenzja

Ostatnie prosecco hrabiego Ancillotto – recenzja

6. lipca na ekrany polskich kin trafiło Ostatnie prosecco hrabiego Ancillotto (posecco to rodzaj wina). Jest to włoski kryminał z elementami komediowymi, osadzony na bazie typowego kina obyczajowego. Życie poważanego w małomiasteczkowej społeczności, tytułowanego tam „hrabią” Desiderio Ancillotto (Rade Šerbedžija: Przekręt, Oczy szeroko zamknięte) dobiega końca, a wraz z nim rozpoczyna się działanie klątwy, jaką obrzucił swoich nieprzyjaciół.

Choć brzmi to bardzo groźnie i w dodatku znaczna część akcji dzieje się na klimatycznym cmentarzu, film ten nie zawiera elementów kina grozy. Głównym bohaterem jest świeżo upieczony inspektor Stucky (Giuseppe Battiston, oglądany ostatnio na polskich ekranach przy okazji Dobrze się kłamie w miłym towarzystwie oraz Po latach), niechlujny, niezdarny gapa, którego nieporadność jest głównym źródłem skeczów, serwowanych przez reżysera Antonio Padovana.

Ostatnie prosecco hrabiego Ancillotto przesiąknięte jest włoską kulturą, w wydaniu z regionu Wenecji. Samo tytułowe wino odgrywa niebagatelną rolę fabularną; film jest niemalże kulinarnym przewodnikiem po regionie. Fabuła toczy się w niewielkim miasteczku, w posiadłości hrabiego oraz tylko przez moment w dużym mieście.

Główny bohater mieszka w dużym domu odziedziczonym po zmarłych rodzicach. Tymczasowo pomieszkuje z nim wuj, który popycha bohatera w stronę rozliczeń z przeszłością, których ten przez lata unikał. Były pokój jego ojca stoi zamknięty od jego śmierci, tak samo jak zamknął Stucky zamknął się w sobie po stracie rodziców.

Jest to film przyjemny w odbiorze, niezbyt porywający, ale nadal poprawny. Twórcy zbudowali kilka interesujących postaci, na czele z hrabią, który mimo iż na ekranie nie zagościł na długo, był przedmiotem sporów i rozważań przez cały seans.


Stanisław Rohnka

post image

Po latach – recenzja

Ukarać go po latach?

Francusko-włoski dramat Po latach opowiada o byłych członkach włoskiej komunistycznej organizacji terrorystycznej, którzy po serii zamachów w latach 70. i 80. dostali azyl we Francji. Po około dwóch dekadach (akcja filmu toczy się na początku XXI wieku) dochodzi w Italii do morderstwa sędziego, które zostaje powiązane z działalnością wspomnianej grupy, w związku z czym Francja cofa im azyl i rozpoczynają się ekstradycje. Żyjący w spokoju Marco Lamberti, dawny przywódca grupy, postanawia natychmiast się zakonspirować, by uniknąć aresztowania. (więcej…)

post image

The Place – recenzja filmu

The place – tam to się działo

Paolo Genovese to reżyser, o którym słyszy się coraz częściej. Wyświetlany w polskich kinach nieco ponad rok temu poprzedni jego film Dobrze się kłamie w miłym towarzystwie okazał się być hitem, często powtarzanym również w telewizji. Nowy film, The Place, prawdopodobnie nie osiągnie tyle, co swój poprzednik, jednak nadal warty jest uwagi. Nie jest zaskoczeniem, że w obu produkcjach pojawiają się ci sami aktorzy, są one również zbliżone przestrzenią fabularną, ograniczoną do jednego budynku. (więcej…)

Free apk download Free pdf download